Bitumiczne pokrycia dachowe wciąż ewoluują. Producenci starają się uczynić je jeszcze lepszymi i jeszcze tańszymi, bo konkurencja jest ogromna: dachówki ceramiczne i cementowe, pokrycia z blachy, łupka, trzciny. Papy, gonty i płyty bitumiczne wyróżniają się nie tylko niską ceną, ale też łatwością układania i konserwacji, bardzo małą masą oraz wszechstronnością zastosowań. Firmy zapewniają, że trwałość nowoczesnych pokryć bitumicznych sięga 40-50 lat i przez ten czas wcale nie trzeba ich naprawiać. Ich słabszym punktem jest jeszcze wygląd, ale i on wciąż się zmienia na korzyść.
Papy
Jako wierzchnie pokrycie stosuje się je głównie na dachach płaskich - o nachyleniu nie większym niż 5%. Mają budowę warstwową, a każda z warstw pełni inną funkcję:
- zbrojąca - zwana osnową lub rdzeniem, tworzy szkielet papy;
- izolacyjne - najczęściej dwie, wykonywane z bitumu, czyli czarnej masy asfaltowej - zapewniają papie wodoszczelność;
- wykończeniowa wierzchnia - z posypki mineralnej lub talku - zwiększa odporność papy na promienie UV i uszkodzenia mechaniczne, chroni ją przed sklejaniem się, a także nadaje pokryciu barwę, na przykład ceglastą lub zieloną;
- podkładowa - zwykle z folii polietylenowej - chroni przed sklejaniem się zwojów papy w rolce (folię najczęściej odrywa się przed ułożeniem papy).
Pokrycie jednowarstwowe. Takie pokrycie można wykonać z dobrej jakości papy wierzchniego krycia ułożonej bezpośrednio na zagruntowanym podłożu. Informację o tym, czy nadaje się ona do tego celu, znajdziemy na etykiecie. Montaż jednowarstwowego pokrycia na dachu płaskim musi być przeprowadzony wyjątkowo starannie, bo jego jednowarstwowość oznacza większe ryzyko rozszczelnienia.
Pokrycie kilkuwarstwowe. Jest bezpieczniejszym rozwiązaniem - pod papą wierzchniego krycia układa się papę podkładową (zwykle o nieco gorszych parametrach).
Zdaniem dekarzy najlepszym pokryciem na dachy płaskie jest dobra papa wierzchniego krycia ułożona na podkładzie z papy perforowanej. Taki zestaw zapewnia bowiem swobodną cyrkulację powietrza i odprowadzanie pary wodnej zbierającej się pod pokryciem.
Podkład. Papę można też stosować jako podkład pod inne pokrycia na dachach stromych, na przykład pod gonty bitumiczne. Może ona też zastąpić folię wstępnego krycia, którą zwykle umieszcza się pod pokryciem z dachówek, płytek dachowych lub blachodachówek.
Uwaga! Na dachach skośnych papę trzeba układać na sztywnym poszyciu z desek, sklejki bądź płyt drewnopochodnych.
Dobre zbrojenie
Elastyczność oraz wytrzymałość papy na rozciąganie i zerwanie zależy od jakości osnowy: im większa jest jej gramatura, tym papa jest wytrzymalsza na uszkodzenia. Mocne osnowy mają gramaturę w granicach 200-250 g/m2; najczęściej wykonuje się je z następujących materiałów:
włókno szklane - papy z taką osnową mają dużą wytrzymałość i stabilność wymiarową, ale małą elastyczność; bardziej nadają się na podkład niż do wierzchniego krycia;
włókno poliestrowe - tkaniny lub włókniny (nietkane). Charakteryzują się one bardzo dobrą elastycznością, dlatego papy z taką osnową nadają się do wierzchniego krycia, polecane są też do wykonywania detali pokrycia, na przykład pasów izolacji z papy przy dylatacjach lub obróbkach;
włókno poliestrowe łączone z siatką z włókna szklanego - zbrojone w ten sposób papy są zarazem mocne i elastyczne, mają też bardzo dobrą stabilność wymiarową. Mogą być stosowane do wierzchniego krycia.
Bitum unowocześniony
Jeszcze w latach 90. sprzedawano papy z osnową z tektury powlekanej zwykłą masą bitumiczną, ale takie papy nie spełniają już warunków obecnie obowiązujących norm. W nowoczesnych papach bitum jest modyfikowany różnymi metodami - dla nadania im pożądanych właściwości:
oksydowanie, czyli nadmuchanie masy bitumicznej gorącym powietrzem powoduje, że papa zyskuje większą odporność na niską i wysoką temperaturę i w zakresie od 0 do +70°C zachowuje wszystkie swoje właściwości. Tak modyfikowane papy nadają się do pokryć kilkuwarstwowych;
więcej zdjęć