Od kominka zajął się niejeden dom. Dodajmy - od kominka niewłaściwie zamontowanego i użytkowanego. Inaczej fireplace nie byłby tak oczywistym wyposażeniem domów w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, mimo że większość z nich ma konstrukcję drewnianą.
Gdzie jest zatem tajemnica bezpieczeństwa? Przede wszystkim we właściwym wykonaniu kominka oraz dobrym, zbudowanym zgodnie z przepisami kominie. Ale także w poprawnej eksploatacji, bo i tu, niestety, bardzo często zdarzają się błędy.
Jaki kominek
Do domów drewnianych zdecydowanie najlepsze są kominki zamknięte, czyli takie z wkładem lub kasetą kominkową. Dobrze zbudowany kominek z wkładem gwarantuje pełne bezpieczeństwo użytkowania: można w nim napalić, zamknąć drzwiczki i spokojnie wyjść z domu.
Tradycyjne kominki otwarte są jak ognisko. Strzelające z ich paleniska iskry mogą łatwo zaprószyć ogień. Przyczyną pożaru może być również żar z kominka, więc o pozostawieniu otwartego kominka "bez dozoru" raczej nie powinno być mowy.
Bezpieczna obudowa
Co gwarantuje bezpieczną eksploatację kominków zamkniętych? Po pierwsze - właściwie wykonana obudowa. A to dlatego, że wkład bądź kaseta kominkowa nagrzewają się nawet do 400oC, a więc nigdzie nie mogą stykać się bezpośrednio z elementami palnymi, bo bardzo łatwo mogłyby spowodować pożar. Najbezpieczniej obudowy kominków wykonywać z materiałów niepalnych, takich jak cegła, kamień czy kafle ceramiczne. Można stosować również do zabudowy specjalny rodzaj płyt g-k o zwiększonej odporności ogniowej bądź drewno. Ale uwaga! - wszystkie elementy wewnątrz obudowy muszą mieć odpowiednią izolację termiczną - najlepiej z wełny mineralnej do zastosowań kominkowych z warstwą folii aluminiowej chroniącą zarówno samą obudowę, jak i przylegające do kominka ściany przed nadmiernym nagrzewaniem. Wełna ta znosi bez problemu temperaturę powyżej 250oC. Zastosowane w obudowie elementy drewniane najlepiej osłonić podwójną warstwą takiej izolacji.
Po drugie - obudowa kominka powinna być chroniona przed przegrzaniem, dlatego trzeba zapewnić sprawne odprowadzanie z niej ciepła. W tym celu wkład musi być zamontowany w taki sposób, aby zapewniony był dopływ powietrza do obudowy od dołu, a w górnej części okapu muszą być wycięte otwory (a w nich zamontowane kratki z materiałów niepalnych: mosiądzu, stali czy aluminium), przez które część wydzielanego ciepłego powietrza dostaje się do pomieszczenia, w którym stoi kominek.
Między ścianą a kominkiem
Jeśli kominek ma stanąć przy ścianie z materiałów palnych, trzeba między nimi postawić ściankę ochronną - murowaną lub z płyt g-k o podwyższonej odporności ogniowej, wyłożoną od strony kominka izolacją ze specjalnej wełny mineralnej pokrytej folią aluminiową. Izolację układa się tak, aby folia była od strony wkładu. Zaleca się, by na całej wysokości paleniska izolacja miała podwójną grubość.
Należy też zwrócić uwagę na to, by przestrzeń między ścianą palną a ścianką ochronną była dobrze wentylowana, a więc powietrze musi mieć do niej dostęp od dołu i od góry. Najłatwiej to zapewnić, wycinając otwór w dolnej oraz w górnej części dostawionej ścianki - pod wkładem kominkowym i pod sufitem. Innym rozwiązaniem jest wykonanie małych otworów z zamontowanymi w nich kratkami poza obudową kominka, ale według tej samej zasady: jedna kratka przy podłodze, druga pod sufitem.
Uwaga! Dodatkowa ścianka ochronna nie jest konieczna, jeśli zamiast kominka wybierzemy wolno stojący piec zwany kozą - za ochronę wystarczy wtedy przykręcony do ściany palnej metalowy ekran. Należy jednak zachować bezpieczną odległość urządzenia od takiej ściany - zgodnie z zaleceniem producenta, który też określa zawsze minimalne wymiary ekranu.
Dobry komin
Temperatura dymu z kominka osiąga około 500°C, a w razie zapalenia się sadzy może nawet przekroczyć 1000°C. Dlatego do kominka potrzebny jest bardzo dobry komin:
odporny na wysoką temperaturę, to znaczy zbudowany z trwałych i niepalnych materiałów: z elementów ceramicznych albo dwupłaszczowych rur z izolacją termiczną;
szczelny, zatem wszystkie elementy komina muszą być ze sobą dokładnie połączone, a rura znajdująca się w czopuchu, łącząca kominek z kominem, musi być podłączona tak, by mogła swobodnie zmieniać długość pod wpływem zmian temperatury;
prowadzony pionowo na całej swojej długości, co jest gwarancją dobrego ciągu (dopuszczalne są co najwyżej dwa odchylenia od pionu, ale nie większe niż o kąt 30°);
odpowiednio duży:
- minimalny przekrój 14×14 cm lub średnica 15 cm, jeśli jest to komin okrągły,
- minimalna wysokość - 4 m;
więcej zdjęć